donderdag 19 september 2013

Onze plantjes water geven


In het lager onderwijs vertellen ze verschillende keren tijdens de godsdienstlessen dat je leven een weg. Eén lange weg met verschillende straten. Soms kom je op een kruispunt en moet je kiezen welke weg je gaat inslaan. Met veel geluk kies je de juiste straat en met een beetje pech sla je de verkeerde straat in. Zelfs de verkeerde straat inslagen geeft nog hoop. Ooit kom je op een nieuw kruispunt.
In 2009 kwam ik op een MEGA groot kruispunt. Er waren zovéél straten en ik kon slechts één straat kiezen. Na lang twijfelen heb ik één straat gekozen en weet je? Ik denk dat mijn gevoel voor oriëntatie mij niet in de steek gelaten heb.

In het begin van de straat stond de liefde van mijn leven te wachten. Na wat heen en weer gedate en getwijfel is hij met mij mee gegaan. Niet veel later kwam ik op een school aan – het hoger onderwijs – waar er toffe (en minder toffe) mensen op mij stonden te wachten. Leerrijk en grappig. Zo omschrijf ik het. Nog geen drie jaar later ben ik daar terug met een glimlach (en ik geef toe; een traan) vertrokken. Toen kwam het: geld verdienen. Een eerste job: te gekke scholen, collega’s en elke maand centjes om te sparen en op te doen – WAT een leven.
In het voorjaar stond er plots iets heel spannends op mijn weg. Een prachtig appartement – voor mij bestemd. Jammer genoeg was dat appartement in de verkeerde stad gezet en moest ik mijn weg 50km -verder- verder zetten. Zonder mama, papa, zus, moeke’s en vake’s. Alleen mét de liefde van mijn leven en de te gekke vriendinnen.

En nu zit ik hier. In een prachtig appartement met de liefde van mijn leven. Die ondertussen mijn samenwonende partner is geworden.
Alles is anders. We maken onze eigen levensstijl en regels. We maken van alles ‘ons’.

 - ondertussen ook een sneak peek van ons appartement - 

Onze plantjes water geven én verzorgen 

Ons eigen menu samenstellen, onze boodschappen doen én daarna ons eten klaarmaken.

Fruit voor onze werkdagen 

Onze - te gekke - verlichting met bijhorende -bijna dode- bloemen :-) 

Onze temperatuur - we kiezen hem volledig zelf! 

Onze strijk - met mijn fancy strijkijzer (zelfs de kleur was belangrijk ;-))

Onze geur (of is het mijn geur? ;-))

Onze feestjes, onze kaartjes

Onze liefde onder één dak

Onze bureau, maar ik geef toe: mijn schoolrommel (die ik élke avond opruim!) 


Ik hoop dat wanneer ik aan een nieuw kruispunt kom - ik niet de verkeerde weg neem. (gelukkig heb ik een goed gevoel voor oriëntatie) 

Liefs 

Jolien

zondag 1 september 2013

Vanaf morgen

Ik opende deze ochtend mijn facebookpagina. Mijn lieftallige zus had op mijn prikbord geschreven: 

"Veel plezier op jouw eerste schooldag morgen! :-)" - vooral die smiley maakt het af. Gelukkig is het laatste woord van de zin 'morgen'. Ik kan dus nog één dag volop genieten van de vakantie. 

Vanaf morgen is het terug iedere ochtend in de file staan richting school. Vanaf morgen is het weer iedere ochtend boterhammekes smeren. Vanaf morgen is er weer terug ritme in mijn leven. Vanaf morgen mag ik weer elke ochtend pubers begroeten. Vanaf morgen ben ik weer leerkracht, b*tch, vertrouwenspersoon of relatietherapeut. Vanaf morgen kan ik niet meer rustig door de dag naar de supermarkt.
Vanaf morgen is alles anders... 

Begrijp me niet verkeerd. Ik wil gerust terug de b*tch gaan spelen en de vriend gaan zijn. Ik ben er alleen nog niet aan toe. Ik ben nog steeds in vakantiemodus. Ik ben fysiek klaar om terug naar school te gaan, maar nog niet mentaal! 

De eerste stress slaagt al toe: een goede eerste indruk maken, de schoolfotograaf, nieuwe school, nieuwe leerlingen, nieuwe vakken, nieuwe collega's... alles is nieuw.
Nu, ik heb het gehad met al dat 'nieuw' zijn. De afgelopen vakantie stond in teken van 'nieuw'. (later hier meer over)

- nieuw adres;
- nieuw appartement;
- nieuwe kookpotten;
- nieuwe bureaustoel;
- nieuwe omgeving;
- nieuwe supermarkt...

Alles is gewoon nieuw. Gelukkig heb ik het oude dat me doorheen het nieuwe sleurt. Zo sleuren ze me doorheen mijn nieuwe omgeving, maar ik ben er ook zeker van dat ze morgen allemaal op 2 september even aan me denken!
Zijn ze niet geweldig? 


Liefs

Jolien
(Vanaf nu is de blog ook uit vakantiemodus!)